ولی این حجم از دلتنگی در من بعید بود .

بوقت صبحدر جاده ے خاطـرات ...گـاهی ...به ڪوتاهۍ دستمو گاهی به بلنـداۍ دلتنگـیم ...قدم میـزنم ...بدنیست مابین راهاگـر بہ هَـم برخوردیم ....مرا به صبحانه اۍ مخـتصر دعوت ڪنیمثلا یڪ چاۍ پـر مـرام ...با دو حـبه معـرفت ..Adblock test (Why?)

من از عهد آدم تو را دوست دارماز آغاز عالم تو را دوست دارمچه شبها من و آسمان تا دم صبحسرودیم نم نم: تو را دوست دارمنه خطی، نه خالی! نه خواب و خیالی!من ای حس مبهم تو را دوست دارمسلامی صمیمی تر از غم ندیدمبه اندازه غم تو را دوست دارمبیا تا صدا از دل سنگ خیزدبگوییم با هم : تو را دوست دارمجهان شد یک دهان...